Selecteer een pagina

Nicolien Lettinga

 

 

 

 

 

Het is inmiddels onderzocht en bewezen, wandelen is goed voor lichaam en geest! Wanneer je in de benen komt zal dit ervoor zorgen dat het gehalte van het stresshormoon cortisol daalt, evenals je bloeddruk en je hartslag. Niet gek dus dat wandelen steeds vaker als therapie wordt ingezet bij bijvoorbeeld depressie, burn-out, stemmingswisselingen enzovoorts. Maar er is meer ….

 

 

Wanneer je wandelt in de natuur kan je ook nog eens flink aan je zelfreflectie werken, want de natuur werkt als een prachtige spiegel. Ze laat je bijvoorbeeld heel mooi de seizoenen zien die ook binnenin jou aanwezig zijn, maar ook de groei waar je vanbinnen naar verlangt. We weten dat wanneer een plant, boom of bloem geen water, licht of voeding krijgt niet zal groeien of zelfs niet zal overleven. Zo werkt dat ook voor onszelf, ons lichaam en onze geest. Maar ook kan je oog tijdens je wandeling zomaar eens vallen op een onbekend pad dat tussen de struiken opduikt. Wellicht laat dit pad je zien dat je soms best van je gebaande pad mag afwijken of kies je toch liever voor een omweg? Welke stap je ook zet of welk pad je ook kiest een wandeling geeft je keer op keer nieuwe inzichten en spiegels.

Zo ook bij één van de moeders die met mij de natuur in ging. Voorafgaand aan de wandeling gaf ze aan meer inzicht te willen in het proces waar ze inzat met haar zeer onrustige baby. Met dit doel gingen we van start. Na het uitlopen van een hobbelig pad door de duinen kwam er een kruispunt. “Twijfel, zal ik links, rechts of rechtdoor?” vroeg de moeder zich hardop af. Uiteindelijk koos ze ervoor om rechtdoor te gaan, maar al snel bleek dat het pad afboog en vervolgens weer op hetzelfde kruispunt uitkwam. Dan maar naar links op het kruispunt. En je raad het misschien al, ook dit pad boog af waardoor we opnieuw op hetzelfde kruispunt uitkwamen. Ik voelde een lichte irritatie opkomen bij de moeder en besloot met haar even op het kruispunt te blijven staan. “Wat gebeurt er?” vroeg ik haar. “Nou, we lopen de hele tijd rondjes en komen steeds op dezelfde plek uit, terwijl ik richting de zee wil” zegt ze met een kleine irritatie in haar stem.

Nog voordat ik mijn volgende vraag kan stellen hoor ik het kwartje letterlijk vallen. “Maar dit is wat ik ook met mijn baby doe! Ik probeer haar steeds op dezelfde manier te troosten, omdat ik haar rustig wil krijgen, maar dat werkt helemaal niet. Het is de bedoeling dat ik iets anders ga proberen!”. De natuur liet deze moeder letterlijk in rondjes lopen, met als spiegel de (vicieuze) cirkel waar zij met haar baby in zat. Door uit deze cirkel te stappen en dus letterlijk een ander pad te kiezen kunnen we vaak beter horen, zien en voelen wat er werkelijk nodig is. In dit geval dus wat de baby van deze moeder werkelijk nodig had. Deze moeder mocht gaan luisteren naar haar baby, voelen. En zo koos ze daarna niet vanuit haar hoofd, maar vanuit haar gevoel een ander pad waar we vervolgens al snel in de verte de zee zagen.

Wandelen is dus letterlijk in beweging komen, het in beweging zetten van jezelf, je processen en je ontwikkeling. Beweging is één van de ingrediënten voor het creëren van verandering. En iedere stap die je vervolgens zet zorgt ervoor dat wat binnenshuis nog als benauwd, onoverzichtelijk en ruis voelde buiten lichter, duidelijker en rustiger wordt. Ghandi zei ooit: “We vertrekken met problemen en aan het eind van de wandeling hebben we oplossingen.”

 

Dus lieve moeder wandel je mee?

Je hoofd leeg en fris het nieuwe jaar in!

Als dat geen prachtig voornemen is?