Selecteer een pagina

Marian Zonneveld-van Tour

  

Wat laat jouw spiegelbeeld je zien?

 

“Ik ben echt heel erg onzeker. Vorig jaar heb ik een ongeluk gehad en sinds die tijd is het alleen nog maar erger geworden. Het belemmert me echt heel erg, zou u me kunnen helpen?” Dat vroeg een meisje laatst aan de telefoon. “Dat wil ik natuurlijk met alle liefde proberen,’’ zei ik.

Gisteren was het zover. Ze kwam samen met haar moeder op consult. Ik legde haar uit wat het Spiegelen inhoudt en dat de ander en alles wat je in die ander opvalt, de reflectie is van wat jij uitzendt. Dat die ander dus eigenlijk jouw spiegelbeeld is.

 

Zij vertelde vervolgens dat ze op haar vorige school erg gepest was en dat het op deze school eerst heel goed ging, maar dat ze daarna steeds voelde dat ze over haar praatten en naar haar keken. “Dat maakt me erg onzeker”, zei ze, “ik voel  gewoon dat ze over me praten en dat maakt het er niet beter op. Toen kreeg ik dat scooterongeluk en werd het nog veel erger. Ik ben altijd al onzeker geweest, maar sinds het ongeluk is het echt vreselijk. Ik hoor gewoon stemmen in mijn hoofd, ik maak mezelf echt helemaal gek.”

Toen we er dieper op in gingen bleek dat zij de pesters ervaardde als zelfverzekerde figuren, heel groot. En zo ook haar zus. “Zij is zo groot als het grootste gebouw van de wereld. Ze neemt ook zoveel ruimte in en laat geen ruimte over voor mij.”

Ik vertelde dat vriendschappen onder broeder-zusterschap vielen, net als de verstandhouding met broers en zussen.
“Nou”, viel moeder bij, “die verstandhouding met haar zus is dramatisch, ze haten elkaar echt, ze kunnen geen normaal gesprek voeren. Het is  alleen maar ruzie, we kunnen zelfs niet meer met elkaar op vakantie. Ze willen niet eens meer met elkaar in één ruimte zijn.”
We constateerden dat haar zus en de pesters en ook andere kids in de klas die heel zelfverzekerd waren heel veel weerstand opriepen bij haar.

“Maar je bent dat zelf ook he?”, zei ik, “anders kun je het niet zien bij de ander, alleen jij wilt dat stuk in jezelf niet voelen, je hebt er weerstand tegen, je wijst het af. De onzekerheid levert je nog steeds meer op. Je krijgt er aandacht door, het is bekend en de zelfverzekerdheid is onbekend en spannend en je weet niet wat het je oplevert.”

Ik heb haar vervolgens geleerd hoe ze die beide delen in zichzelf in balans kan brengen. Hoe ze zichzelf groter kan maken en meer haar ruimte in kan gaan nemen. Het is belangrijk om ook begrip en acceptatie te hebben voor de ander en dus ook voor jezelf en je eigen stukken en die liefdevol te omarmen.

“Wat een inzichten, zo heb ik er nooit naar gekeken”, zei ze na afloop.

Wat hou ik toch van mijn werk. Heerlijk om inzichten te geven op een liefdevolle en zachte maar bovenal hele krachtige manier.

We kunnen zoveel leren van onze spiegels, als we er maar voor open staan. Wil je ook eens hulp bij het verklaren van je spiegels en heb je iemand nodig die je liefdevol de spiegel voorhoudt?

Wil je op de hoogte blijven van alle tips en nieuwe artikelen?